OTOBÜS

Bir otobüs vardı beklediğim. Geç kalmışken okula, bir an önce gelmesiyle yetişebileceğim bir derse götürecekti beni. Gelmedi hiç… Gitmedim okula ben de… Ne dersi, ne okulu… Öfkeme karışan biraz sitem, biraz isyanımdı. Yürümeye başladım. Yağmur da sanki beni bekliyormuşçasına yağmaya başladı.

Kızgınlığım otobüse miydi, kendime mi bilemedim! O otobüs ki seni hatırlattı yağmurla. Seni de beklemek heyecanlıydı. Sen gelecektin ve beni alıp götürecektin. Ama sen de gelmedin. Ya ben sana geç kaldım ya da sen bana, hiç bilemedim… Tek bildiğim, ben seni beklerken bir şekilde sen gelmedin; tıpkı o otobüs gibi…

Yağmurun yerine gözyaşlarım ıslatmıştı yüzümü o günlerde.

Ağladım. Otobüsün gelmemesine değil, seni anımsatan yağmura eşlik etmek için ağladım. Yine ağladım evet! Senin gelmemene ağladım. Yağmur beni bekliyormuş ya ıslatmak için, kalbim de seni bekliyormuş içini gözlerimden dökmek için… Gözlerim de seni bekliyormuş, her yoldan geçene bakıp her kapıdan gireni sen sandığı için… Her sabah bir umutla uyandım, her gece bir hüzünle rüyaya daldım. Günler geçti, acım giderek hafifledi sandım. Ta ki otobüs kaçana kadar… Belki de hiç geçmemişti ya, neyse!

Seni hatırlattı otobüs, sen olacaktın cam kenarında. Sonra yağmur yağacaktı biz giderken. Ama otobüs de gelmedi, yağmur da üstüme yağdı. Sen de gelmedin, gözyaşlarım da yağmura karıştı…

BUGÜN

Bugün her günden farklı bir gün
Artık önemi yok kağıtların
Yazılanlar alevlere atılsın
Biraz da onlar yansın
Artık bir anlamı yok
Hayatımı yazdığım defterler
Şimdi hayatım gibiler
Bir anlamı olmayan
Sözler gibi yazılar da unutulmalı

Yeniden sevmek o kadar zor ki
Şair olmaksa bir o kadar kolay
Gecelerin acısı
Sabah uyanınca çıkar
Bu yüzden ne gece olsun
Ne güneş doğsun ister gönül
Hayır... Doğanın kanunu bu olmamalı
Biri bir şey yapmalı
O da ben
Çünkü bu sevdayı böyle yaşayan
Seni böylesine tadan
Başkası olamaz















Sahildeyim şu an
Gök gürlemekte
Deniz siyaha çalıyor
Damlalar hazırlık yapıyor
Ve ben içimden yalvarıyorum
Bulutlara yakarıyorum
Yağmuru bekliyorum
Gözlerim yerine gökten
Damlalar düşsün denize
Şimşekler hiç durmasın
Sessizliğimi haykırsın

Bugün bir yaz günü
Havaysa sonbahardan kalma
Güneş dünyaya küsmüş
Ben de sana
Tıpkı güneş gibi
Ama parlamıyor gökyüzü
Yağmıyor yağmur
Ben de ağlamıyorum
Susuyorum sana
Tıpkı gökyüzü gibi