3 Haziran 2011 Cuma

GEÇİŞ

Bugünlerde bir tuhafım. Aslında bir o kadar da normal...

Günde 10 saat uykuyla yetinmeyen adam son olarak 3 saatin ardından uyanıyorsa ve 1,5 saatlik çabaya rağmen tekrar uyumayı başaramıyorsa ne demeli? Öyle ki, iki gündür güneşin ilk saatlerine erişmek ve balkondan kafamı çıkarınca burnuma gelen mazot kokusunu sinmek daha farklı bir durum...

Halbuki ben gözlerime güneşten önce senin girdiğin sabahları bilirim. Burnuma sinenin sana duyduğum hislerin sarhoşluğu olduğunu bilirim.

Böylesi bilindik şeyler varken uyutulmamak gerçekten tuhafmış, iki gündür anlıyorum. Anlamsız iç çekişmelerim varmış meğer benden gizli... Bir boyuttan, bir aşktan ötekine geçmek böylesi garipsenecek bir durummuş, sayende anlıyorum. Öteki aşk yok tabi ortada, üzülme! Ya da ne bileyim sevinme! Ama bir geçiş olduğu aşikar... Nerden yola çıktığımı biliyorum da nereye gidiyorum hala anlayamadım. Buna rağmen gayet sakin bir şekilde başıma gelecekleri bekliyorum. Sensizliğe alışmış olacağım günleri bekliyorum belki de...

Tüm bunların yanında bir başka ihtimal daha var... Ama her bekleyişimde gelmeyen şeylerin bolluğundan bu da bir sürprizmiş gibi geliyor bana. Öyle ki kandildi bu gece ve ben dua etmedim sen için. Allah'tan seni dilemedim; her kandilde ettiğim dualar kabul olmuyor ümitsizliğiyle. Kızma, ne diyelim; Allah affetsin...

İşte o diğer ihtimale gelelim... Sen! Sensizliğe yol aldığımı sanarken kalbim 'bir ihtimal daha var' diyor. Belki bu sefer gerçekten akışına bırakıyorum ya, bu süreç beni sana çıkaracaktır. Ama yine de unutmayalım ki bu bir sürpriz hali...

Son yıllarda hayatımdaki tek ihtimal olarak gördüğüm sen, artık diğer ihtimalsin. Bilmem, belki de yoruluyorum artık! Yoruluyorum ve senli yaşamak ihtimali tek olmaktan diğer olmaya doğru geçiyor. Hayat geçiyordu hep, değişmeyen kalmıyordu ya hani, belki ben de buna teslim oluyorum. Ben de senli olma şartından sensiz olma ihtimaline geçiyorum. Geçiyorum ki galiba bu yüzden uyuyamıyorum. Dilim söylemese de bilinç altım haykırıyor çünkü onu yavaş yavaş duymaya başlıyorum. Senli yaşamak ihtilalinden vazgeçtim, sensiz olma ihtimaline alışıyorum...